گاهی یک راهکار ساده، حاصل سال‌ها تجربه یک همکار است؛ راهکاری که شاید هیچ‌گاه در کتابی نوشته نشده یا در دستورالعملی نیامده باشد، اما همان لحظه‌ای که یک مشکل روزمره را آسان‌تر می‌کند، ارزش خود را نشان می‌دهد. حالا اگر این تجربه ثبت شود و به دست همکار دیگری برسد، دیگر فقط یک تجربه شخصی نیست؛ بخشی از دانش سازمان شده است.

به گزارش روابط عمومی بیمارستان ابن سینا شیراز، «حمید سیاه‌پوش»، دبیر کمیته مدیریت دانش این بیمارستان، اظهار کرد: بخش مهمی از دانش هر سازمان، در جریان کار روزمره و در مواجهه کارکنان با مسائل واقعی شکل می‌گیرد؛ دانشی که اگر ثبت و منتقل نشود، ممکن است با جابه‌جایی افراد یا گذشت زمان از دست برود.

وی ادامه داد: ممکن است یک همکار در طول فعالیت خود راه ساده‌تر و موثرتری برای انجام یک کار پیدا کرده باشد، همکار دیگری تجربه‌ای برای جلوگیری از تکرار یک خطا داشته باشد یا فردی راهکاری برای کاهش زمان، هزینه یا افزایش ایمنی پیدا کرده باشد. این تجربه‌ها شاید در نگاه اول کوچک به نظر برسند، اما وقتی ثبت و در اختیار دیگران قرار می‌گیرند، می‌توانند برای مجموعه ارزش ایجاد کنند.

سیاه‌پوش با تأکید بر اینکه مدیریت دانش فقط به بخش‌های درمانی یا افراد دارای مسئولیت‌های تخصصی محدود نمی‌شود، افزود: هر یک از کارکنان، متناسب با نوع فعالیت خود، با مسائل و موقعیت‌هایی مواجه می‌شود که می‌تواند منبعی برای یادگیری سازمانی باشد. کارکنان درمانی، اداری، خدماتی، پشتیبانی، فنی و سایر همکاران، هر کدام بخشی از واقعیت‌های محیط کار را می‌بینند و تجربه می‌کنند.

دبیر کمیته مدیریت دانش بیمارستان ابن‌سینا ادامه داد: یکی از مهم‌ترین کارکردهای مدیریت دانش این است که دانستن یک موضوع، تنها در ذهن یک نفر باقی نماند و هدف این است که تجربه فردی، در صورت برخورداری از ارزش و قابلیت استفاده، به دانشی تبدیل شود که دیگران نیز بتوانند از آن بهره بگیرند.

او با بیان اینکه ثبت تجربه لزوما به معنای ارائه یک طرح پیچیده یا ایده بزرگ نیست، گفت: گاهی یک نکته کوتاه، یک تجربه موفق، یک راهکار ساده یا حتی تجربه‌ای که نشان می‌دهد یک روش نتیجه مطلوبی نداشته است، می‌تواند برای همکار دیگری آموزنده باشد و از تکرار یک مسیر ناموفق جلوگیری کند، مدیریت دانش در واقع تلاش می‌کند حافظه سازمان را حفظ کند؛ حافظه‌ای که فقط از اسناد و دستورالعمل‌ها تشکیل نشده، بلکه تجربه‌های کارکنان نیز بخش مهمی از آن را می‌سازد.

سیاه‌پوش در پایان با دعوت از کارکنان برای مشارکت در این فرآیند گفت: هر یک از همکاران بخشی از دانش بیمارستان را در اختیار دارد. شاید تجربه‌ای که امروز برای ما عادی به نظر می‌رسد، فردا راه‌حل مسئله‌ای برای یک همکار دیگر باشد. مهم این است که این تجربه‌ها در ذهن افراد باقی نمانند و فرصت تبدیل شدن به دانش مشترک سازمان را پیدا کنند، مدیریت دانش از همین‌جا آغاز می‌شود؛ از تجربه‌ای که ثبت می‌شود، آموخته‌ای که منتقل می‌شود و دانشی که برای نفر بعدی باقی می‌ماند.

پایان