کارشناس کاردرمانی بیمارستان ابن سینا شیراز، حوزه کاردرمانی جسمی، شغلی و بازتوانی سالمندان را محوری برای بازگشت به زندگی فعال دانست و از نتایج موفقیت‌آمیز این رشته در بازگرداندن استقلال عملکردی و حفظ کارکردهای شناختی در سنین میانسالی و کهولت خبر داد و تأکید کرد که کاردرمانی صرفا یک درمان مکمل نیست، بلکه بخشی اساسی از فرآیند بازتوانی جامع است.

به گزارش روابط عمومی بیمارستان ابن سینا شیراز، سوسن پشتدار، کارشناس کاردرمانی و کاردرمانگر ذهنی کودک، نوجوان و بزرگسال این بیمارستان، در خصوص اهمیت کاردرمانی در گروه‌های سنی بزرگسال و سالمند اظهار داشت: در بزرگسالان، هدف کاردرمانی بازگشت به نقش‌های حیاتی شغلی، خانوادگی و اجتماعی است. در این فرآیند، کاردرمانی شغلی و اجتماعی کمک می‌کند تا فرد زمینه‌ی بازگشت تدریجی به فعالیت‌های کاری، تحصیلی و مشارکت در جامعه را پیدا کند.

وی افزود: در این سنین، کاردرمانی نه‌تنها به فرد کمک می‌کند تا توانایی‌های از دست رفته‌اش را بازیابد، بلکه عزت‌نفس، انگیزه و احساس ارزشمندی او را نیز احیا می‌نماید تا بتواند دوباره نقش فعال خود را در جامعه ایفا کند.

پشتدار به نمونه‌هایی از اثربخشی کاردرمانی در بزرگسالان اشاره کرد و گفت: در مورد یک خانم ۲۹ ساله با وسواس فکری‌عملی که در انجام فعالیت‌های خارج از منزل کاملا وابسته به خانواده بود، با اجرای تدریجی فعالیت‌های مواجهه و کاردرمانی عملکردی، میزان استقلال او در کارهای خرید و حمل‌ونقل طی دوازده جلسه به ۹۰٪ افزایش یافت.

این کارشناس درباره‌ی کاردرمانی در سنین سالمندی توضیح داد: در سالمندان، تمرکز ما بر حفظ عملکرد شناختی، حرکتی و مهم‌تر از همه، حفظ احساس ارزشمندی است. هدف، ایجاد ایمنی و استقلال تا حد ممکن در محیط زندگی روزمره است.

وی با تأکید بر نتایج کاردرمانی جسمی، گفت: در یک نمونه از سالمند ۷۵ ساله پس از سکته ایسکمیک، وی در آغاز درمان تنها قادر به انجام ۳۰ درصد از فعالیت‌های خودمراقبتی بود. اما پس از هشت هفته تمرین‌های عملکردی و آموزش استفاده از وسایل کمکی، استقلال عملکردی او به ۸۵ درصد رسید و امتیاز FIM به شکل قابل توجهی افزایش یافت.

پشتدار اضافه کرد: حتی در سالمند ۷۸ ساله با زوال شناختی خفیف که نمره حافظه عددی پایینی داشت، پس از شرکت در جلسات کاردرمانی شناختی و تمرین‌های حافظه کاربردی، نمره او بهبود یافت و خانواده از بهبود ۵۰ درصدی در یادآوری امور روزمره گزارش دادند. این نتایج نشان می‌دهد که کاردرمانی در تمامی گروه‌های سنی و با هر نوع اختلال جسمی یا روانی، نقشی کلیدی در بازتوانی و بازگشت فرد به زندگی معنادار دارد.

پایان