مسیر درمان اضطراب، یک جاده تک‌خطی نیست. ترکیبی از تخصص درمانگر، دارو و مهم‌تر از همه، حمایت هوشمندانه خانواده است. دکتر «ستاره زند»، متخصص روانپزشکی بیمارستان ابن سینا شیراز، نقش هر یک از این عوامل را در این نقشه راه موفقیت توضیح می‌دهد.

به گزارش روابط عمومی بیمارستان ابن سینا شیراز، دکتر زند درباره گزینه‌های درمانی در اختلال اضطراب گفت: دو ستون اصلی داریم، روان‌درمانی و دارودرمانی. روان‌درمانی، به ویژه نوع شناختی-رفتاری (CBT)، مهارت‌هایی به فرد می‌آموزد که تا پایان عمر می‌ماند: چگونه افکار فاجعه‌ساز را شناسایی و اصلاح کند و چگونه با موقعیت‌های اضطراب‌آور به تدریج مواجه شود.

وی در مورد دارودرمانی افزود: داروها، به ویژه داروهای ضدافسردگی خاص، به تنظیم شیمی مغز کمک می‌کنند. آنها مانند یک نرم‌کننده عمل می‌کنند تا اضطراب پایه کاهش یابد و فرد بتواند در جلسات روان‌درمانی تمرکز کرده و مهارت‌ها را بهتر یاد بگیرد. ترکیب این دو در موارد متوسط و شدید، طلایی‌ترین استاندارد درمان است.

این روانپزشک سپس به نقش کلیدی خانواده پرداخت و تاکید کرد: اعضای خانواده درمانگر نیستند، اما بهترین حامی‌اند. نقش آنها ایجاد احساس امنیت و اطمینان از حمایت بی‌قید و شرط است. باید از سرزنش ("چرا خودت را جمع نمی‌کنی؟") پرهیز کنند و به جای آن، در شناسایی محرک‌های محیطی کمک کنند. همچنین باید علائم جسمی شدید مانند تهوع یا تپش قلب بسیار شدید را جدی گرفته و در صورت لزوم بیمار را به مرکز درمانی برسانند.

دکتر زند در جمع‌بندی اظهار داشت: بهبودی محصول همکاری مثلث بیمار-خانواده-درمانگر است. خانواده با درک درست، فضای امنی ایجاد می‌کند. درمانگر مسیر را نشان می‌دهد و بیمار با پیگیری درمان و مصرف منظم داروها در این مسیر قدم می‌گذارد. هیچ بخشی به تنهایی کافی نیست.

پایان